Stare banknoty
Zabytkowe banknoty i monety zbierane są głównie w celach kolekcjonerskich lub inwestycyjnych. Jest to doskonały sposób na spory zarobek – niektóre modele zabytkowych monet i banknotów w antykwariatach numizmatycznych osiągają bowiem dość wysokie wartości.
W numizmatyce istnieją zupełnie inne standardy jakościowe niż chociażby w filatelistyce. Bardzo ważnym czynnikiem jest tutaj stan zachowania banknotu. Jest to jeden z głównych elementów decydujących o jego wartości materialnej oraz kolekcjonerskiej. Większość katalogów podaje wyceny banknotów dla różnych stanów zachowania – od I do VIII (stan I obejmuje dwie pozycje).
W przeciwieństwie do monet, pieniądze papierowe są mniej trwałe i bardziej podatne na zniszczenie. Banknoty nieobiegowe są możliwe do pozyskania nawet w stanie nieużywanym (np. pochodzące z tzw. resztówek), a sprzedawane są głównie przez banki. Należy przy tym zaznaczyć, że są one stosunkowo niedrogie. Kolekcjonerów dawnych pieniędzy papierowych z całego świata skupia międzynarodowa organizacja o nazwie Internacional Bank Note Society (INBS).
Stare banknoty posiadają aż osiem stanów zachowania. Jest to główny element, na który zwracają swoją uwagę kolekcjonerzy oraz firmy numizmatyczne przy wzajemnej wymianie. Jak przedstawia się taka klasyfikacja wraz z poszczególnymi nazwami ? Oto ona :
Stan I – bankowy. Oznacza banknot zupełnie nowy bez śladów zużycia lub jakichkolwiek uszkodzeń. Dopuszczalne jest jedynie lekkie zmatowienie lub zżółknięcie papieru.
Stan I – prawie bankowy. To idealnie zachowany banknot z niewielkimi śladami zużycia. Dopuszczalne są lekkie zagięcia na rogach oraz przez środek.
Stan II – wyśmienity. Banknot o czystym papierze z niewielkim i śladami używania z oryginalnym połyskiem.
Stan III – bardzo piękny. To wciąż atrakcyjny banknot, ale już z wyraźniejszymi śladami użytkowania. Charakteryzuje go większa ilość zagięć oraz przybrudzone rogi.
Stan IV – piękny. Banknot zużyty w większym stopniu, o wielu zagięciach, z lekko przybrudzonym papierem. Kolor jest lekko wyblakły, choć nadal wyraźny.
Stan V – bardzo dobry. W tej grupie mieszczą się już banknoty mocno zużyte, ze sflaczałym papierem i niewielkimi ubytkami.
Stan VI – dobry. Podobnie jak V wykazuje dość wyraźne zużycie papieru, z wyblakłymi kolorami , jednak wciąż całkowicie czytelny.
Stan VII – przyzwoity. W tej grupie mieszczą się banknoty brudne, wytarte i mocno zużyte, z wyraźnymi nadtarciami. Dopuszczalne są także większe uszkodzenia i ubytki.
Stan VIII – słaby. Ostatnia grupa stanu zużycia banknotów przedstawia je jako totalnie zużyte i przez to trudne do rozpoznania. Występują tutaj liczne uszkodzenia oraz ubytki.